Wpływ kinesiotapingu na reakcje siły mięśniowej u dorosłych aktywnych fizycznie

Protokoły badania

Każdy z ochotników brał udział w 4 protokołach badania. Kolejność aplikacji plastrów ustalano losowo.

Pierwszy protokół – badanie 0 (B0) − obejmował 3 próby bez zastosowania aplikacji kinesiotapingu (badanie kontrolne). Następnie każdy z ochotników, zgodnie z losową kolejnością, wykonywał 3 protokoły badania z aplikacją taśm. 

Protokół drugi – badanie 1 (B1) − obejmował 3 próby z zastosowaniem aplikacji kinesiotapingu o kształcie Y w celu wzmocnienia siły mięśnia obszernego pośredniego uda. Aplikacja ta, o przebiegu Orginis to Insertion (O-I), polega na tym, że baza plastra znajduje się w okolicy przyczepu początkowego mięśnia pośredniego uda, wąsy przebiegają wzdłuż brzegów mięśnia do przyczepu końcowego (fot. 1). 

Protokół trzeci – badanie 2 (B2) – obejmował również 3 próby z pomiarem maksymalnego momentu siły mięśnia pośredniego uda, z aplikacją o kształcie Y, ale osłabiającą siłę wymienionego wyżej mięśnia. Różnica polega na rozmieszczeniu plastra w kierunku Insertion to Origins (I-O) − baza znajdowała się w okolicy przyczepu końcowego mięśnia pośredniego uda, wąsy przebiegały wzdłuż brzegów mięśnia do przyczepu początkowego (fot. 2). 

Ostatni protokół – badanie 3 (B3) − zawierał 3 próby z aplikacją w kształcie I, naklejoną wzdłuż przebiegu mięśnia obszernego pośredniego uda (fot. 3). Zadaniem tego protokołu było wykluczenie efektu placebo, gdyż aplikacja ta przeprowadzona była bez metodyki naklejania według kinesiotapingu – nie stosowano naciągnięcia ani odpowiedniego anatomicznego ułożenia [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas