Wpływ wad stóp na funkcjonowanie dzieci i młodzieży
Płaskostopie u dzieci to poważny problem medyczny. Konsekwencją zaburzonej statyki stopy są przeciążenia stóp i niewydolność mięśni, więzadeł. Pojawiają się dolegliwości bólowe. Szczególnie narażone są osoby przemieszczające się często po twardej nawierzchni. Płaskostopie może utrzymywać się nawet do 10. roku życia. Nie oznacza to, że każdy rodzaj płaskostopia jest uznawany za fizjologicznie występujący w danej populacji. Dlatego u dzieci od okresu niemowlęcego należy systematycznie dokonywać oceny budowy stóp i ich funkcji dynamicznych. Budowa stóp i chód od narodzin podlegają ciągłym modyfikacjom. Około 6. roku życia chód dziecka jest zbliżony do chodu osoby dorosłej. U dziecka w wieku 4-5 lat podczas badania stóp zauważalne jest wydrążenie przyśrodkowej części stopy. Dziecko w tym wieku jest w ciągłym ruchu. Stopa nieustannie poddawana jest różnym oddziaływaniom sensorycznym. Dzięki temu kształtuje się podłużne i poprzeczne wysklepienie stopy. Proces ten kończy się w wieku 8 lat. Opracowanych jest kilka wystandaryzowanych metod badania płaskostopia. Praktycznie wszystkie są bezbolesne i można je szybko wykonać. Do najczęściej wykonywanego zaliczane jest badanie plantograficzne stóp w warunkach statycznych, polegające na wykonaniu odbitki stopy. Inne wykonywane badania to metoda obserwacyjna FPI6 i komputerowe badanie stóp oraz metoda radiologiczna (29, 30).
Innym schorzeniem prowadzącym do zaburzenia statyki stopy jest nadmierna ruchomość związana z nieprawidłowym napięciem mięśniowym. Nadmiernie obniżone napięcie mięśniowe wraz z hipermobilnością może powodować przemieszczenie kości skokowej oraz kości łódkowatej. Wówczas po stronie przyśrodkowej stopy tworzy się uwypuklenie. Powoduje ono, że zmienia się biomechanika stopy oraz jej funkcjonalność. Stopa jest mniej wydolna, często [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
