Wybrane metody kinezyterapeutyczne w terapii zawrotów głowy i zaburzeń równowagi pochodzenia błędnikowego

W pierwszym etapie wprowadzamy ćwiczenia habituacyjne w celu redukcji patologicznych reakcji wywołanych ruchami głowy bądź całego ciała. Na samym początku są to ćwiczenia wykonywane w pozycji siedzącej i obejmują między innymi:

1. Ruchy głową w stronę prawą i lewą z jednoczesnym wodzeniem wzrokiem oraz ze skrajnym bocznym ustawieniem gałek ocznych.
2. Ruchy głowy w kierunku ku górze z utrzymaniem pola widzenia na suficie oraz w kierunku dolnym z jednoczesnym utrzymaniem wzroku w podłożu.
3. Szybki ruch głowy i tułowia do przodu w stronę kolan, z utrzymaniem pozycji przez ok. 3 sekundy, ponowne wykonanie szybkiego ruchu głowy w bok i w górę z utrzymaniem wzorku na suficie. Po tej sekwencji następuje powrót do pozycji wyjściowej.
4. Z pozycji opadu tułowia wykonanie szybkiego ruchu w kierunku wyprostu oraz wykonanie szybkich ruchów rotacyjnych głową (11).

Zbliżonym programem usprawniania są gaze stabilization exercises, czyli ćwiczenia stabilizacji spojrzenia. Zadaniem pacjenta jest ustabilizowanie wzroku na danym obiekcie podczas wykonywania ruchów głową w określonym kierunku. Poszczególne składowe aktów ruchowych (obecność przerw czy utrzymania pozycji, prędkość, odległość, stosowane tło z różnorodną liczbą elementów, kombinacje kilku zadań) należy modyfikować wraz z poprawą efektywności leczenia. Tego typu sesja treningowa powinna trwać około 30 minut. Badania donoszą, że tego typu rehabilitacja przedsionkowa wskazana jest w szczególności dla osób z jednostronnym zaburzeniem przedsionka (zapalenie nerwu przedsionkowego, stan po usunięciu guza, centralne zaburzenie przedsionkowe) (11).

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas