Wytyczne fizjoterapii w przypadku całkowitej anatomicznej artroplastyki stawu ramiennego
Etap 2. (6-12 tyg.)
Warunkiem przystąpienia pacjenta do kolejnego etapu leczenia jest spełnienie dokładnie określonych kryteriów, w których skład wchodzą: prawie pełny zakres ruchomości, niewielkie dolegliwości bólowe i nieznaczna bolesność palpacyjna barku. Mięsień podłopatkowy nie powinien wykazywać cech bolesności ścięgna przy wykonywaniu ruchu rotacji wewnętrznej z oporem. Gdy powyższe założenia zostaną spełnione, cele ustalone we wcześniejszych tygodniach ulegają modyfikacji. W tej fazie nie stosuje się już ortezy. Ograniczenia w drugiej fazie rehabilitacji są następujące: zgięcie do 160°, odwiedzenie do 90° przy 40° rotacji zewnętrznej lub wewnętrznej. Tylko dwóch na dziesięciu autorów zaleca ograniczenia zgięcia i odwiedzenia 135-150° i rotacji zewnętrznej 35-45° dla okresu 6.-12. tygodnia. Niektórzy autorzy nie zalecają już ograniczeń w tym etapie (9). Celem ćwiczeń jest przede wszystkim zwiększanie czynnego zakresu ruchów w każdym kierunku oraz bierne rozciąganie stawu w pozycjach końcowych w celu przywracania pełnej ruchomości stawu.
W etapie drugim powinno się wprowadzić ćwiczenia wzmacniające mięśnie stożka rotatorów. W tym okresie bardzo łatwo jest doprowadzić do zapalenia ścięgien, dlatego też zaleca się ćwiczenia nie więcej niż 3 razy w tygodniu. Trening należy rozpocząć od ćwiczeń izometrycznych w łańcuchu zamkniętym, odwodzenia i rotacji zewnętrznej, a następnie przejść do ćwiczeń z taśmami oporowymi w otwartym łańcuchu kinematycznym. Ćwiczenia z taśmą wykonuje się, zachowując zakres do 90° zgięcia w stawie łokciowym. Pozycją wyjściową jest ustawienie stawu ramiennego w pozycji neutralnej. Powtórzenia wykonuje się po łuku 45° we wszystkich płaszczyznach ruchowych. Taśmy są zwykle dostępne [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
