Zagrożenia prawidłowego rozwoju – znaczenie czułości diagnostycznej w okresie niemowlęcym i wczesnodziecięcym

Podsumowanie

Grupa pacjentów, na których można stosować metody opisane w artykule

Pacjent pediatryczny.

Zastosowany program rehabilitacji

Program rehabilitacji powinien opierać się na wnikliwej diagnozie z określeniem, czy napięcie mięśniowe pacjenta jest normą, czy stanem pośrednim (paratonia) oraz umiejętnością przewidywania, czy podejmowane przez dziecko wzorce ruchowe mogą w przyszłości stać się punktem wyjścia do nieprawidłowości/zaburzeń. Analiza funkcjonalna małego dziecka musi uwzględniać obserwację funkcjonowania zmysłowego, należy pamiętać o występowaniu okresów krytycznych.

Współpraca z innymi specjalistami

Neurolog, audiolog, okulista, ortoptyk, terapeuta SI, lekarz rehabilitacji medycznej, ortopeda.

Wskazania i porady

Przejście pacjenta w rozwoju ruchowym do pozycji wyższych może się wiązać z „powrotem” pacjenta w mechanizmy kompensacyjne. Powikłania zaniedbań mogą w przyszłości skutkować zaburzeniami integracji sensorycznej, a także wadami postawy. Przeciwwskazań brak.

Zastosowanie metody

Jako element diagnostyki i profilaktyki – prawidłowej pielęgnacji, stymulacji, zapobiegania nieprawidłowościom (szczególnie w grupach dzieci z obciążonym wywiadem).

Piśmiennictwo

1. Matyja M., Gogola A.: Prognozowanie rozwoju postawy dzieci na podstawie analizy jakości napięcia posturalnego w okresie niemowlęcym. „Neurologia Dziecięca”, 2007, 16 (32), 49-56.
2. Schultz E.L., Feitis R.: Nieskończona sieć. Anatomia powięzi w działaniu. [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję