Zasady postępowania po totalnej endoprotezoplastyce stawu kolanowego
Nauka chodzenia
Progresywny trening nauki chodu zaczyna się od chodzenia z balkonikiem lub z pomocą kul łokciowych w 1. lub 2. dniu po leczeniu operacyjnym. Jeśli śródoperacyjnie nie wystąpią komplikacje związane ze sposobem mocowania endoprotezy stawu kolanowego, chory może rozpocząć chodzenie z prawidłowym wzorcem chodu, w pełni obciążając operowaną kończynę dolną (3, 9). Należy zwrócić uwagę na obciążanie osiowe kończyny i prawidłowy kontakt stopy z podłożem w fazie podporu (kontakt stopy z podłożem zawsze powinien rozpoczynać się od pięty). Do komplikacji, które mogą wystąpić podczas zabiegu, a które należy uwzględnić podczas nauki chodu, należą złamanie lub pęknięcie kłykcia kości piszczelowej lub duże ubytki w strukturach kostnych, w których osadza się endoprotezę. W takim przypadku program usprawniania należy dobrać indywidualnie, uwzględniając zmiany w sposobie obciążania operowanego stawu oraz stosować mniej progresywne zwiększanie zakresu ruchów w operowanym stawie kolanowym. Chory powinien poruszać się w asekuracji 2 kul łokciowych przez około 3 miesiące (1, 14). Okres ten może ulec skróceniu lub wydłużeniu, a decyzję o tym podejmuje operator lub osoba odpowiedzialna za usprawnianie, będąca w kontakcie z lekarzem operującym. Zbyt wczesne „odstawienie” kul łokciowych może przyczynić się do zbudowania nieprawidłowego wzorca ruchowego lub skłonności do przeciążania kończyny dolnej nieoperowanej. W przypadku chorych ze zmianami zwyrodnieniowymi występującymi po obu stronach ciała może zaistnieć konieczność poruszania się chorego w asekuracji 2 kul łokciowych do czasu, kiedy nie zostanie przeprowadzone leczenie operacyjne drugiego stawu kolanowego. Powyższe postępowanie najczęściej jest podyktowane koniecznością ochrony wszczepionej endoprotezy przed [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji




