Zastosowanie koncepcyjnej Strategii Terapeutyczno-Treningowej (STT) w urazie stawu barkowego – opis przypadku
Terapia wektorowo-kierunkowa i adaptowalne elementy ćwiczebne
Są to kolejne składowe STT opisane dokładniej we wcześniejszej publikacji (3). Założeniem jest przyśpieszenie i usprawnienie procesu gojenia poprzez poprawę odpływu chłonki w celu zmniejszenia nasilenia dolegliwości bólowych oraz redukcji obrzęków. Początkowo wykorzystywano działanie siły grawitacyjnej, eksperymentując z ułożeniem kończyny, tak by osiągnąć najlepszy efekt, odczuwalny przez pacjenta jako zmniejszenie napięcia (faza kierunkowa). W stanie ostrym stosowano pozycję leżenia na brzuchu z uszkodzoną kończyną w różnych ułożeniach, zwisającą luźno ku podłodze.
W fazie podostrej i przewlekłej urazu poprawę krążenia limfy uzyskiwano przez dynamiczną formę terapii ułożeniowej (faza wektorowa) – programowalną aktywność fizyczną angażującą cały organizm np. podczas skłonów, przeskoków jednonóż – jak do biegu łyżwiarskiego. Rodzaje wykonywanych ćwiczeń charakterystycznych dla tych składowych STT opisano w grupie ruch i przedstawiono na ryc. 4-10. W zależności od fazy urazu oraz zgłaszanych przez pacjenta dolegliwości, w trakcie terapii zmieniano zakres ruchu, jego intensywność lub stosowano alternatywne pozycje i modyfikacje.
[...]którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



