Zastosowanie technik neurodynamicznych w zaburzeniach funkcji obwodowego neuronu ruchowego – przegląd piśmiennictwa
Techniki neurodynamiczne w radikulopatiach
1. Radikulopatia szyjna
Jedynie w 1 pracy badawczej, która spełniła warunki włączenia do niniejszej analizy, oceniano efektywność technik neurodynamicznych w radikulopatii szyjnej (32). Anwar i wsp. (32) ocenie poddali ból (skala VAS − visual analogue scale), oraz funkcję (NDI − neck disability index). Po cyklu terapii w grupie, w której stosowano techniki neurodynamiczne, uzyskano istotną redukcję bólu oraz poprawę funkcji.
2. Radikulopatia lędźwiowa
W 5 pracach, które spełniły warunki włączenia do niniejszej analizy, ocenie poddano efektywność technik neurodynamicznych w terapii radikulopatii lędźwiowej (33-37).
Mahmoud i wsp. (33) ocenili efektywność technik neurodynamicznych w leczeniu zespołu bólowego kręgosłupa lędźwiowego połączonego z radikulopatią korzenia nerwu S1 u 60 osób. Terapia obejmowała techniki neurodynamiczne, światło podczerwone, ultradźwięki oraz ćwiczenia. Po zastosowanym cyklu usprawniania uzyskano redukcję bólu, poprawę sprawności funkcjonalnej i fizjologicznej funkcji nerwu.
Talebi i wsp. (34) zbadali efektywność technik neurodynamicznych u kobiety z ostrą radikulopatią korzenia nerwu S1 (potwierdzoną w badaniu MRI) z bólem i parestezjami promieniującymi na tylną powierzchnię kończyny dolnej. Po zastosowaniu 6 sesji terapeutycznych wykorzystujących techniki neurodynamiczne uzyskano całkowite wycofanie się objawów, które utrzymywało się nadal po 2 miesiącach od terapii.
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
