Znaczenie fizjoterapii w kompleksowym leczeniu pacjentów z COVID-19
Kilkutygodniowe ograniczenie aktywności fizycznej u pacjentów z COVID-19, a szczególnie u osób starszych, powoduje ograniczenia ruchomości i funkcji stawów, osłabienie siły i zmniejszenie masy mięśniowej. Często występuje zespół osłabienia (ang. ICU-acquired weakness), który może się utrzymywać nawet do miesiąca po wyjściu pacjenta do domu, co znacznie wpływa na pogorszenie funkcjonowania, przyczyniając się do zwiększonego ryzyka upadków (10, 11).
Poczucie zagrożenia zdrowia i życia z powodu dodatniego wyniku testu na obecność potencjalnie śmiertelnego koronawirusa w organizmie oraz izolacja i unieruchomienie w obrębie łóżka doprowadzają do znacznych zmian w psychice pacjentów.
Mogą pojawić się: zaburzenia snu, obniżenie nastroju, objawy lękowe, fobie, w cięższych przypadkach również depresja, zaburzenia poznawcze, a nawet ataki paniki (12).
Dodatkowo z powodu restrykcji wprowadzonych w okresie stanu epidemicznego rodziny nie mają wstępu na „oddziały covidowe”. Pacjenci cierpią zatem w samotności, a nierzadko umierają, nie mając szansy na pożegnanie z bliskimi. Personel, który opiekuje się chorymi, w tym również fizjoterapeuci, daje wsparcie psychologiczne i poczucie bezpieczeństwa, pomagając w procesie adaptacji w wyjątkowo trudnej sytuacji zagrożenia życia.
Podczas leczenia chorych z COVID-19 można również zauważyć nasilenie się już istniejących zaburzeń psychicznych lub pojawienie się zachowań agresywnych. Czasami konieczna jest procedura przymusu bezpośredniego w celu zapewnienia bezpieczeństwa pacjentowi i/lub otoczeniu. Ta forma wyższej konieczności pozwala na wykonywanie procedur medycznych, ale w przypadku unieruchomienia ogranicza aktywność fizyczną do minimum, co może przyczynić się do wystąpienia [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
