Znaczenie fizjoterapii w leczeniu blizn
Kinezyterapia i terapia manualna w leczeniu blizn
Najważniejsze elementy mobilizacji blizn to: zwiększanie elastyczności i sprężystości całych taśm mięśniowych, wspomaganie procesów regeneracji tkanek oraz zwiększenie ruchomości samej blizny. W mobilizacji blizn ważną rolę pełnią więc wszystkie formy oddziaływań fizjoterapeutycznych, czyli kinezyterapia, fizykoterapia oraz techniki manualne, a główne cele to: zwiększenie ukrwienia tkanek, poprawa elastyczności i przesuwalności blizny, zapobieganie zrostom tkanek powierzchownych z głębokimi, a w konsekwencji zniwelowanie dolegliwości bólowych i stworzenie możliwości wytworzenia prawidłowych wzorców ruchowych. W procesie mobilizacji blizn kinezyterapia skupia się na ćwiczeniach mających za zadanie zwiększenie przesuwalności mięśni i innych tkanek miękkich, np. poprzez angażowanie całej taśmy mięśniowej. Ważne jest jednak również manualne opracowanie blizny poprzez jej przesuwanie, rolowanie, przełamywanie czy pracę z tkankami sąsiadującymi (2, 5). Przykłady takich technik manualnych zostały omówione w tab. 1.
Celem wspomnianych technik manualnych jest takie rozciągnięcie blizny i tkanek z nią sąsiadujących, aby nie powodowała ona ograniczeń, a w konsekwencji dolegliwości bólowych. Techniki te mają za zadanie niwelować lub przynajmniej redukować ryzyko zrostu blizn z tkankami położonymi głębiej, co mogłoby powodować ograniczenia ruchowe również w innych rejonach ciała, np. ból kręgosłupa spowodowany niezmobilizowaną kilka lat wcześniej blizną po cesarskim cięciu (6).
Fazy bliznowacenia rany
Należy również zwrócić uwagę na fazy gojenia się ran i powstawania blizny (tab. 2). Mobilizację blizny rozpoczyna się dopiero po wygojeniu rany pooperacyjnej. Nie należy rozpoczynać pracy [...]
którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
POSTĘPOWANIA
w rehabilitacji
