Chód gołębi – znaczenie terapii neurorozwojowej w zaburzeniu rotacyjnym kończyn dolnych

Podejście neurorozwojowe w leczeniu chodu gołębiego

W aspekcie neurorozwojowym usprawnianie dzieci z chodem gołębim jest wskazane, chociaż nie ma jasno określonych kryteriów w tym zakresie. Wieloletnie doświadczenie kliniczne autorów niniejszej pracy wskazuje, że można uzyskać poprawę jakości chodu poprzez wprowadzenie ćwiczeń poprawiających stabilizację kompleksu lędźwiowo-biodrowo-miednicznego oraz poprawę siły rotatorów zewnętrznych, co prowadzi do prawidłowej kontroli kończyn dolnych w pozycji pośredniej. Warto dodać, że nie stosujemy opisywanych w przytoczonym piśmiennictwie wkładek oraz odwrotnego zakładania obuwia.

Podejście neurorozwojowe oznacza rozwiązywanie problemów kontroli posturalno-motorycznej dzieci w aspekcie mechanizmu antygrawitacyjnego, w którym bardzo istotną składową jest napięcie posturalne. Prawidłowe napięcie posturalne to warunkowana, ośrodkowo zintegrowana aktywność lokalnych i globalnych grup mięśniowych, zapewniająca stabilizację ciała w warunkach statycznych i dynamicznych, wyrażona prawidłowym wyrównaniem posturalnym i znormalizowanym napięciem obwodowych części ciała (15). Obniżenie napięcia posturalnego prowadzi do różnorodnych kompensacji. Jedną z nich może stanowić kompensacyjne ustawienie miednicy w przodopochyleniu (miednica pasywna) z towarzyszącą nieprawidłową kontrolą kończyn dolnych w rotacji wewnętrznej jako przejawem braku znormalizowanego napięcia obwodowych części [...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję