Istota stretchingu statycznego jako elementu rozgrzewki zawodników tenisa stołowego

Głównym celem pracy była ocena wpływu stretchingu statycznego na zakres ruchomości stawu ramiennego oraz funkcji kończyny górnej dominującej u zawodników tenisa stołowego. Badanie zakresu ruchomości w stawie ramiennym wykazało ograniczenie rotacji wewnętrznej w stawie ramiennym kończyny dominującej. Po rozgrzewce ze stretchingiem wykazano istotne zwiększenie zakresu rotacji wewnętrznej i zewnętrznej w stawie ramiennym kończyny dominującej.  Słowa kluczowe: stretching statyczny, rotacja wewnętrzna, tenis stołowy Tenis stołowy obejmuje różnorodne techniki uderzeń atakujących i defensywnych, które wymagają od zawodników dużej siły mięśniowej, gibkości oraz koordynacji całego ciała (1). Podczas gry w tenisa stołowego zawodnicy przyjmują tzw. pozycję gotowości, tj. taką, w której kończyny dolne i górne są zgięte, tułów mocno pochylony do przodu, rakietka jest trzymana przed ciałem zawodnika, środek ciężkości ciała jest przesunięty do przodu, a ciężar ciała utrzymywany na przodostopiu. Przyjęcie takiej pozycji prowadzi do znacznego pogłębienia lordozy i kifozy kręgosłupa oraz zwiększenia asymetrycznego ustawienia miednicy w płaszczyźnie czołowej. W wyniku przeciążeń mechanicznych może dojść do powstawania różnych dysfunkcji układu mięśniowo-kostnego (2). Dane epidemiologiczne wskazują, że urazy u zawodowych tenisistów stołowych najczęściej dotyczą: stawu ramiennego (około 20% zgłoszonych urazów), stawu biodrowego i kręgosłupa (15%), stawu skokowego (13%) i stawu nadgarstkowo-promieniowego (11%) (3). Kamonseki i wsp. przeprowadzili badania (4), które wykazały, że u tenisistów stołowych występuje deficyt rotacji wewnętrznej w stawie ramiennym po stronie dominującej. Ograniczenie...