Mechanizmy i przyczyny zerwania ścięgna Achillesa

Znaczenie chorób i dysfunkcji w patogenezie zerwania ścięgna Achillesa

Badania z ostatnich lat potwierdzają istotność zmian wzorców treningowych, nieprawidłowej techniki, niewłaściwego obuwia, wcześniej przebytych kontuzji, ale również potwierdzają konieczność głębszych badań w zakresie chorób i dysfunkcji narządu ruchu jako czynników predysponujących do uszkodzenia ścięgna. Proces zwyrodnieniowy prowadzi do zmniejszenia średnicy oraz liczby włókien kolagenowych I typu (stanowiących 95% z całości kolagenu znajdującego się w ścięgnie Achillesa), które zastępowane są mniej odpornymi na rozciąganie włóknami typu III. W patogenezie zerwania ścięgna Achillesa uczestniczą również mięsień brzuchaty łydki oraz mięsień płaszczkowaty, które, będąc w stanie dysfunkcji, wpływają na zaburzenie prawidłowego funkcjonowania jednostki mięśniowo-ścięgnistej (7, 9, 13-15).

Badania opisują związek między zerwaniem ścięgna a występowaniem chorób zakaźnych, schorzeń neurologicznych, cukrzycy, nadczynności tarczycy, miażdżycy, niewydolności nerek, stanów zapalnych, uwarunkowań genetycznych, hiperurykemii, nieprawidłowej produkcji kolagenu oraz otyłości i wysokiego stężenia lipidów w surowicy. Ozgurtas i wsp. (16) zmierzyli pacjentom poziomy: całkowitego stężenia cholesterolu, cholesterolu LDL oraz trójglicerydów, były one znacznie wyższe w porównaniu do [...]

Ten materiał dostępny jest tylko dla użytkowników
którzy są subskrybentami naszego portalu.

Wybierz pakiet subskrypcji dla siebie
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!

Wybierz subskrypcję

Masz aktywną subskrypcję?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas