Rozejście Włókien Anatomicznie Celowane (RWAC) w postępowaniu po przebytym urazie mięśni grupy przyśrodkowej uda – opis przypadku
Diagnostyka
Z przyczyn osobistych pacjent rozpoczął diagnostykę i leczenie około 6 miesięcy po doznanym urazie. W chwili rozpoczęcia terapii pacjent nie podawał już ostrych dolegliwości bólowych w trakcie palpacji, natomiast zauważalne były ograniczenia w zakresach ruchomości. Pacjent zgłaszał uciążliwy ból przy chodzeniu, zwłaszcza po schodach, dolegliwości nasilały się przy schodzeniu do szpagatu poprzecznego, dodatkowo objawom towarzyszyły niemożność pełnego wyprostu kolana przy wykopach i uczucie ciągnięcia podczas gry w hokej.
Na rycinie zaznaczono okolicę, gdzie pacjent lokalizował największą bolesność (ryc. 2).
W celu wykonania diagnostyki różnicowej przeprowadzono następujące testy diagnostyczne (5):
Test Apleya (test dystrakcyjno-kompresyjny) – wynik niepewny, wystąpienie dolegliwości bólowych podczas rotacji oraz jednoczesne zmniejszenie ruchomości w trakcie rotacji zewnętrznej w stosunku do kończyny zdrowej.
Test Lachmana – wynik ujemny.
Test stabilności MCL (więzadła pobocznego przyśrodkowego) – wynik ujemny.
[...]którzy są subskrybentami naszego portalu.
i ciesz się dostępem do bazy merytorycznej wiedzy!
Mogą zainteresować Cię również
Wywiady
„Empatia i doświadczenie – fundament pracy fizjoterapeuty sportowego”. Rozmowa z Wojciechem Hermanem
Jak dużą rolę w profilaktyce urazów odgrywa współpraca między fizjoterapeutami, trenerami przygotowania motorycznego i sztabem medycznym? To na pewno bardzo ważny element, ale nigdy nie uchronisz całej grupy zawodników przed urazami. W obecnych czasach, gdy dynamika gry jest bardzo duża, urazy niestet...



