Warianty przyjmowania pozycji siedzącej u dzieci w wieku trzech i czterech lat

Wnioski

1. Na podstawie obserwacji wyodrębniono pięć sposobów siadania w obserwowanej grupie wiekowej. 
2. Rozwój sposobu siadania u dzieci przedszkolnych w okresie między 3.-4. rokiem życia polega na stopniowym eliminowaniu zarówno podporu na kończynach górnych, jak i aktywności kończyn dolnych podczas siadania.
3. We wszystkich czterech wyodrębnionych podgrupach wiekowych dominującą formą siadania jest siad z podporem na jednym przedramieniu (typ 1b). 

Na podstawie nagrań z kamer wyodrębniono pięć wariantów przyjmowania pozycji siedzącej w badanej grupie. Określono je jako: 

typ 0 – siadanie przez pozycję półpronacyjną (fot. 4a-b)
typ 1a – siadanie przez podpór na dwóch przedramionach (fot. 5a-b),
typ 1b – siadanie przez podpór na jednym przedramieniu (fot. 6a-b), 
typ 2 – siadanie bez pomocy kończyn górnych z uniesieniem kończyn dolnych (fot. 7a-b),
typ 3 – siadanie bez pomocy kończyn górnych kończynami dolnymi na podłożu (fot. 8a-b). 

Podsumowanie

Grupa pacjentów, na których można stosować metody opisane w artykule

Pacjent pediatryczny z zaburzeniami napięcia posturalnego.

Zastosowany program rehabilitacji

W przedstawionej pracy określono najbardziej typowe sposoby siadania dla dzieci w wieku 3 i 4 lat, które mogą stanowić normę dla tych kategorii wiekowych.

Współpraca z innymi specjalistami

Fizjoterapeuta, ortopeda, technik ortotyk.

[...]

Ten materiał dostępny jest dla zalogowanych użytkowników.

Załóż konto i dołącz do grona użytkowników naszego portalu!

Zaloguj się Zarejestruj się

Chcesz mieć dostęp do wszystkich materiałów na portalu?

Wybierz subskrypcję