Zastosowanie wzorców metody PNF w poprawie stabilizacji tułowia w zespole Guillaina-Barrégo – studium przypadku
Dyskusja
Zespół Guillaina-Barrégo charakteryzuje się osłabieniem siły mięśniowej w obrębie tułowia, które wpływa w negatywny sposób na kontrolę posturalną. Zaburzenie struktury i funkcji w obrębie tułowia przekłada się na ograniczenia aktywności i uczestnictwa w życiu społecznym u pacjentów z GBS. W doniesieniach naukowych udowodniono, że zastosowanie interwencji fizjoterapeutycznej wpływa w pozytywny sposób na poprawę sprawności ruchowej (9-11). Jednakże istnieje niewiele publikacji dotyczących zastosowania samych ćwiczeń stabilizujących tułów z wykorzystaniem metody PNF z wyłączeniem innych zabiegów w rehabilitacji pacjentów z GBS.
W analizowanym przypadku zaobserwowano poprawę w teście aktywności wychylenia tułowia w przód i w bok. Kim i wsp. przeprowadzili badania, w których wzięło udział pięciu pacjentów. Uczestniczyli oni w 8-tygodniowej rehabilitacji składającej się z ćwiczeń na stabilizację mięśni tułowia w pozycji stojącej z wykorzystaniem wzorców łopatki i miednicy oraz technik metody PNF, tj. technika stabilizacji zwrotnej i rytmicznej. U przebadanej grupy zastosowana terapia wpłynęła w istotny sposób na poprawę w zakresie równowagi badanej za pomocą czynnościowego testu sięgania (FRT, ang. Functional Reach Test) (9).
W badaniach własnych również stwierdzono zwiększenie siły mięśniowej mięśnia prostego brzucha, mięśnia skośnego zewnętrznego brzucha i mięśnia skośnego wewnętrznego brzucha. Eum i wsp. zauważyli podobne wyniki u pacjenta z GBS, u którego po zastosowaniu 4-tygodniowego programu treningowego opartego na ćwiczeniach stabilizujących tułów zaobserwowano zwiększenie siły mięśniowej zginaczy tułowia i poprawę w zakresie aktywacji mięśnia prostego brzucha, mięśnia skośnego brzucha zewnętrznego i mięśnia skośnego brzucha wewnętrznego (10). Hojan i wsp. przeprowadzili badania, z których wynika, że u kobiety z GBS po zastosowaniu 3-tygodniowej rehabilitacji z użyciem metody PNF uzyskano poprawę w zakresie aktywacji tułowia (11).
Podsumowując, należy stwierdzić, że, program fizjoterapeutyczny oparty na ćwiczeniach stabilizujących tułów wpłynął w korzystny sposób na poprawę w zakresie struktury i funkcji, a tym samym przełożył się na lepszą aktywność u pacjenta z GBS. Stosowanie technik metody PNF w zespole GBS stanowi efektywną i bezpieczną formę terapii. Należy rozważyć przeprowadzenie dalszych badań w celu ujednolicenia programu ćwiczeń dla pacjentów z GBS.
Wnioski
Z opisanego przypadku można wywnioskować, że:
- Zastosowanie przykładowego postępowania fizjoterapeutycznego metodą PNF poprawiło stabilizację tułowia i siłę mięśni brzucha.
- Uzyskana poprawa w badaniach siły mięśniowej i stabilizacji tułowia przyczyniła się do uzyskania lepszego wyniku w testach aktywności, co dowodzi skuteczności terapii PNF w zespole Guillaina-Barrégo.
Piśmiennictwo
- Elendu C., Osamuyi E.I., Afolayan I.A. et al.: Clinical presentation and symptomatology of Guillain-Barré syndrome: A literature review. „Medicine”, 2024, 30, 1-13.
- Lin J., Gao Q., Xiao K. et al.: Efficacy of therapies in the treatment of Guillain-Barre syndrome: A network meta-analysis. „Medicine”, 2021, 41, 1-11.
- Nehal S., Manisha S.: Role of Physiotherapy in Guillain-Barré Syndrome: A Narrative Review. „International Journal of Health Sciences & Research”, 2015, 9, 529-40.
- van Doorn P.A., Van den Bergh P.Y., Hadden R.D. et al.: European Academy of Neurology/Peripheral Nerve Society guideline on diagnosis and treatment of Guillain-Barré syndrome. „Journal of the Peripheral Nervous System”, 2023, 4, 535-63.
- Szczeklik A., Gajewski P.: Interna Szczeklika. Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, Kraków 2017, 2235-6.
- Jaszczura M., Pietrzak M., Woźny Ł. i wsp.: Zespół Guillaina-Barrégo – najczęstsza, ale trudna do rozpoznania polineuropatia nabyta. „Pediatria i Medycyna Rodzina”, 2018, 3, 271-6.
- Adler S., Beckers D., Buck M.: PNF w praktyce. Ilustrowany przewodnik. Wydanie czwarte. DB Publishing, Opole 2014.
- Wiśniewski E.: Wytyczne Krajowej Rady Fizjoterapeutów do udzielenia świadczeń zdrowotnych z zakresu fizjoterapii i ich opisywania w dokumentacji medycznej. Wydanie 2. Warszawa 2023.
- Kim D.H., Zhang R., Kim K.H.: Effects of standing position of the trunk stabilization exercise on balance and gait of Guillain-Barre patients, case report. „Journal of Korean Physical Therapy”, Science, 2020, 2, 88-95.
- Eum Y.B., Yoo K.T., Lee Y.H. et al.: Effects of core stability exercise on strength, activation of trunk muscles and pulmonary function in a Guillain-Barré syndrome patient: case report. „Journal of the Korean Society of Physical Medicine”, 2021, 1, 111-21.
- Hojan K., Wruk B., Tymińska A. et al.: Comprehensive rehabilitation treatment for pregnant women with Guillain-Barré syndrome ‒ a case report. „Medical Rehabilitation”, 2019, 22, 57-61.

















