Wpływ zastosowania metody PNF na siłę mięśni odpowiedzialnych za aktywność wstawania i siadania oraz wchodzenia na stopień w przebiegu zespołu Guillaina-Barrégo – opis przypadku

U pacjenta w pierwszym i ostatnim dniu terapii przeprowadzono:

1. Pomiar zakresu ruchu czynnego kończyn dolnych metodą goniometryczną w stawie biodrowym i kolanowym. Pomiar wykonywano zgodnie z ogólnie przyjętą metodologią, a za poprawne pomiary kątowe systemem SFTR (ang. sagittal, frontal, transverse, rotation) przyjęto normy zgodne z ISOM (ang. International Standard Ortopedic Measurement).
2. Pomiar siły mięśniowej metodą manualną oceny siły mięśniowej (ang. manual muscle testing Medical Research Council, MRC) następujących grup mięśni: prostowników, zginaczy oraz odwodzicieli stawów biodrowych, prostowników i zginaczy stawów kolanowych. Metoda ta polega na testowaniu kluczowych mięśni kończyn górnych i dolnych pod kątem oporu badającego i ocenie siły pacjenta w skali od 0 do 5, w której 0 – brak aktywności mięśni; 5 – aktywacja mięśni wbrew pełnemu oporowi badającego, pełny zakres ruchu (7-9).
3. Badanie odruchu ścięgnistego ze ścięgna mięśnia czworogłowego uda prawego i lewego przy użyciu klasyfikacji odpowiedzi odruchowej. Klasyfikacja odruchu oceniana jest w skali 0-4, w której: 0 – brak odruchu; 1 – zmniejszony odruch; 2 – normalny odruch; 3 – zwiększony odruch i 4 – klonus (9, 11).
4. Test aktywności:
   
   • zmiana pozycji siedzącej na stojącą (fot. 1) – w teście została poddana ocenie najniższa możliwa wysokość stołu rehabilitacyjnego [cm], z której pacjent jest w stanie wstać bez użycia kończyn górnych i pomocy osób trzecich. Dodatkowo ewaluacji poddano trudność zadania [...]

Ten materiał jest tylko dla użytkowników
którzy mają wykupiony dostęp.

Wybierz pakiet dostępu dla siebie
i ciesz się merytoryczną wiedzą!

Wykup dostęp

Masz aktywny dostęp?

Zaloguj się

Nie masz jeszcze konta w serwisie? Dołącz do nas